Michèl de Jong
Hij is al eeuwen lang student
En onlangs werd hij dichter
Een ware intellectueel, net Keats
Maar wel een toontje lichter
Hij schreef dit jaar een prachtig boek
Met Doctorandus P
En als u dat niet kent,
Dan kent u hem wel van tv
Want onlangs vond hij weer
Een goede reden om te toasten
Hij won een zak met geld
Bij twee voor twaalf van Astrid Joosten
Een Groninger, maar toch
Praat hij met een beschaafde tong
De jongste heer is hij,
Applaus graag voor Michèl de Jong
Theo Danes
Naast tienkamptopper is hij
ook nog dichter en ontwerper
Zijn baanrecords zijn scherp,
maar zijn gedichten zijn nog scherper
Met oom Ivo de Wijs
schreef hij in trainingspak en gympies
Inmiddels al twee bundels vol:
atletisch én olympisch
Zoals gezegd geeft hij
van vele vaardigheden blijk
hij schildert, schrijft en sport
(hoewel maar zelden tegelijk)
Terecht heeft hij dus
van ons drie de meeste courtisanes
De handen op elkaar voor
Amsterdammer Theo Danes!
Quirien van Haelen
Wanneer je naar zijn verzen luistert,
snap je wel waarom hij
Als jongste dichter ooit
geplaatst werd in de Dikke Komrij
Het zal je niet verbazen
dat dit literair genie
Ook al zijn verzen schreef
voor BNN en MTV
Als dichter met een eigen kledingsponsor
en een stoere bouw
Kan hij de groupies amper van zich afslaan
dus dat doet zijn vrouw
Ja, daar zal elke wulpse meid
van zeventien van balen
Toe geeft u hem een daverend applaus:
Quirien van Haelen!
Lang, heel lang geleden
Quirien: 'Het zal ergens in 1993 zijn geweest dat we elkaar voor het eerst ontmoetten, ik meen dat het Nationale boomplantdag was. De meeste jongens hadden het druk met kuilen graven, maar ik stond gefascineerd te kijken naar een jongetje dat net een scherf uit de grond had gehaald en die scherf met een kwastje schoon aan het maken was. Dat bleek later Theo Danes te zijn. Michèl de Jong kwam vrijwel gelijktijdig op zijn crossfiets aangecrosst en slipte de kuil dicht. Ik geloof dat we toen door de leiding voor straf op een bankje moesten zitten. Omdat we ons verveelden begonnen we gedichtjes te bedenken. Eerst nog eenvoudige versjes, maar al snel schreven we hele sonnetten, ollekebollekes en Theo bedacht toen het Twittervers. Sindsdien hebben we elkaar nooit langer dan een week uit het oog verloren.'
Scoutingleider Mark: ‘Ik weet dat nog als de dag van gisteren, alle jongen hadden het druk met bomen planten, maar die knullen deden alsof er geen bomen bestonden. Op die bewuste zaterdagmiddag vond ik dat heel vervelend, ik heb ze meen ik op een bankje apart gezet om af te koelen. Doerakken, dacht ik toen. Geniale gasten, denk ik achteraf. Maar in feite heb ik ze bij elkaar gebracht, door ze op dat bankje te zetten. Ik heb Hans Teeuwen trouwens ook min of meer ontdekt, maar dat is een ander verhaal.’